Bezoekje aan de Philipsvleugel

thumb

De gloednieuwe Philipsvleugel van het Rijksmuseum wordt ingewijd met een overzichtstentoonstelling over fotografie vanaf diens prille begin in 1830 tot nu. Want: “Fotografie verzamelen is de wereld verzamelen.” aldus schrijfster Susan Sontag. Een portret van haar markeert het begin van de tentoonstelling. Het Rijksmuseum doet daar een schepje bovenop. Volgens hen komen geschiedenis en kunst nergens zo goed samen als in de fotografie.

Daar zouden ze best wel eens gelijk in kunnen hebben. Hoewel ik fotografie altijd erg interessant heb gevonden, en foto’s inderdaad altijd ervaar als doorkijkjes naar een vervlogen tijd, heb ik me er tijdens mijn studie of daarna nooit écht in verdiept. Ik voel me daarom snel klein worden naast een ouder echtpaar in gesprek over de verschillen tussen ontwikkelingsgelatinezilverdruk en daglichtcollodiumzilverdruk. (Toegegeven, die termen heb ik later opgezocht.)
 

Foto op de expositie
Detail tijdlijn

 


De tentoonstelling is prachtig. De werken zijn thematisch, en niet chronologisch, geordend. Van ‘Daily Life’ loop ik via ‘Experiments and Studies’ en ‘Aesthetics’ uiteindelijk naar ‘Streetwise’. Blijkbaar is Engels de taal van de fotografie. De zalen zijn stralend wit en het licht is gedempt. Het formaat van de zalen is perfect voor de foto’s. Hier moet je geen Rothko’s ophangen. Gewapend met mijn iphone sluip ik rond. De foto’s dagen me uit zelf aan de slag te gaan. Ik zoek naar mooie momenten en scherpe schaduwen. Ik denk eraan hoe deze foto’s, vanmiddag al, doorkijkjes naar het verleden zullen zijn.

 

De entree
Philipsvleugel

 

Misschien is het toch mijn gevoel van onzekerheid tegenover het onderwerp, of zijn het de smetteloze witte muren die lijken op papier. Het gevoel bekruipt me alsof ik door een maquette loop. Een kleine stille witte wereld met zorgvuldig uitgeknipte deurtjes. Ik stel me voor hoe de dames en heren conservatoren mij van bovenaf observeren. “Ze blijft wel heel lang hangen in die laatste zaal. Wat denk je, heeft ze er wat van opgestoken?” “Tja... Volgens mij vindt ze het wel interessant, ze neemt in ieder geval heel veel foto’s!”

Deze blog is geschreven door Wendy van Lith. Zij is kunsthistorica en werkzaam bij het Rijksmuseum